Dobre zdjęcie outfitu wymaga trzech rzeczy: miękkiego światła dziennego, prostego tła i aparatu ustawionego mniej więcej na wysokości bioder. Drogi sprzęt nie jest potrzebny, wystarczy telefon z przyzwoitym aparatem i statyw za kilkadziesiąt złotych. Poniżej znajdziesz kolejność działań, która pozwala zrobić komplet zdjęć w godzinę.
Światło: od niego zależy wszystko
Najlepiej fotografować przy oknie albo na zewnątrz w pochmurny dzień. Chmury działają jak ogromny softbox i dają równe światło bez ostrych cieni pod nosem i na ubraniu. W słoneczny dzień unikaj południa, bo twarde światło podkreśla zagniecenia tkaniny i przekłamuje kolory. Znacznie lepiej sprawdza się godzina po wschodzie albo przed zachodem słońca, kiedy światło jest niskie i ciepłe.
Przy fotografowaniu w domu ustaw się twarzą lub bokiem do okna, nigdy plecami. Światło z tyłu zrobi z ciebie sylwetkę, a ubranie zginie w cieniu. Jeśli po drugiej stronie cienie są zbyt mocne, wystarczy biała kartka z brystolu albo lustro ustawione jako blenda.
Tło, które nie przeszkadza
Outfit ma być główną bohaterką kadru. Jednolita ściana, drewniane drzwi, mur z cegły albo pusta ulica sprawdzają się lepiej niż bogate wnętrze. Zwróć uwagę na kolor tła względem ubrań: beżowy płaszcz na beżowej ścianie zleje się w jedną plamę, a ten sam płaszcz na ciemnej cegle wyraźnie się odetnie.
Zanim zrobisz zdjęcie, rozejrzyj się po kadrze. Kosz na śmieci, kabel albo gałąź „wyrastająca” z głowy zwykle zauważa się dopiero na komputerze.
Sprzęt i ustawienia
W aparacie z wymiennymi obiektywami najbezpieczniejszy jest obiektyw o ogniskowej około 50 mm. Daje naturalne proporcje i nie rozciąga sylwetki. Szeroki kąt, czyli np. 24 mm, wydłuża nogi, ale potrafi też zniekształcić rysy twarzy i boki kadru.
W telefonie unikaj trybu portretowego do zdjęć w pełnej postaci, bo algorytm często źle wycina krawędzie ubrań i rozmywa fragmenty płaszcza albo włosów. Zwykły tryb zdjęcia z przybliżeniem 2x daje bardziej wiarygodny obraz. Włącz też siatkę w ustawieniach, żeby pilnować pionów i poziomów.
Jeśli fotografujesz sama, przydadzą się statyw, samowyzwalacz albo pilot bluetooth. Nastaw serię zdjęć co kilka sekund i zmieniaj pozę między klatkami. Z kilkudziesięciu ujęć zawsze coś wyjdzie dobrze.
Szczegóły ekspozycji, głębi ostrości i kompozycji dobrze opisano na codziennefoto.pl. Przydadzą się szczególnie wtedy, gdy zaczniesz fotografować częściej i będziesz chciała wyjść poza tryb automatyczny.
Wysokość aparatu i kadr
Najczęstszy błąd to aparat trzymany na wysokości oczu fotografa. Przy takim ustawieniu nogi wyglądają na krótsze, a buty tracą znaczenie. Ustaw obiektyw mniej więcej na wysokości bioder lub klatki piersiowej i trzymaj go równolegle do podłoża, bez pochylania. Pion budynków i ram drzwi zostanie wtedy prosty.
Zostaw trochę miejsca nad głową i pod stopami. Zbyt ciasny kadr ucina buty, a w stylizacji to często ważny element. Dla Instagrama dobrze działa format pionowy 4:5, więc od razu komponuj zdjęcie pod niego.
Ujęcia, które warto mieć w każdej sesji
- cała sylwetka z przodu, w naturalnej pozie,
- ujęcie z boku lub w półobrocie, które pokazuje krój i długość ubrań,
- kadr od pasa w górę, jeśli outfit opiera się na górze, np. swetrze lub marynarce,
- zbliżenia na detale: torebkę, pasek, biżuterię, fakturę tkaniny,
- zdjęcie w ruchu, na przykład w trakcie kroku.
Poza i naturalność
Sztywne stanie na baczność zawsze wygląda na zdjęciu gorzej niż ruch. Przenieś ciężar ciała na jedną nogę, poprawiaj kołnierz, sięgaj do kieszeni, rób krok w stronę aparatu. Dłonie zajmij czymś: kawą, torebką, paskiem płaszcza. Puste ręce wiszące wzdłuż ciała wyglądają niezręcznie.
Nie musisz patrzeć w obiektyw. Spojrzenie w bok albo w dół często robi lepsze wrażenie i skupia uwagę na ubraniu.
Przygotowanie ubrań
Fotografia bezlitośnie pokazuje zagniecenia, kłaczki i zmechacenia. Wyprasuj lub odparuj ubrania tuż przed sesją, przejedź rolką do ubrań po wełnie i dzianinie. Sprawdź, czy metki nie wystają spod kołnierza i czy buty są czyste. Te drobiazgi na ekranie telefonu mogą nie być widoczne, ale po powiększeniu od razu rzucają się w oczy.
Kolory i edycja
Największy problem przy zdjęciach ubrań to oddanie prawdziwego koloru. Zielony bywa niebieski, a beż różowy, zwłaszcza przy zdjęciach w pomieszczeniu, gdzie część światła pochodzi z żarówek. Ustaw balans bieli ręcznie albo wyłącz lampy i korzystaj wyłącznie z okna. Przy edycji ogranicz się do korekty ekspozycji, kontrastu i temperatury barwowej. Mocne filtry zmieniają odcienie, a czytelnicy bloga modowego porównują je potem z rzeczywistym kolorem ubrania.
Wszystkie zdjęcia z jednej sesji edytuj tymi samymi ustawieniami. Spójny wygląd kadrów robi na blogu lub profilu większe wrażenie niż pojedyncze, wyjątkowo dopracowane ujęcie.
Plan na jedną sesję
- Wybierz 2–3 stylizacje i przygotuj je dzień wcześniej.
- Sprawdź prognozę i zaplanuj godzinę z miękkim światłem.
- Ustaw statyw, sprawdź kadr na kimś lub na krześle zastępującym modelkę.
- Zrób po 20–30 ujęć każdej stylizacji, osobno ogólne i detale.
- Wybierz po 5–6 najlepszych zdjęć i dopiero wtedy je edytuj.
Zanim rozłożysz statyw, zrób jedno zdjęcie testowe i obejrzyj je w pełnym powiększeniu na ekranie. Zobaczysz od razu, czy ostrość jest na ubraniu, czy kolory się zgadzają i czy w tle nic nie przeszkadza. Poprawka w tym momencie zajmie minutę, a po całej sesji nie da się jej już zrobić.
